Ik moest er maar mee leren leven

"Ze zeiden dat ik er maar mee moest leren leven"

Zes jaar geleden ben ik gevallen met schaatsen,
Ik kwam zo ongelukkig terecht dat ik hierbij mijn bovenarm brak. De artsen hebben lang overleg gehad om de  breuk dmv een pen aan elkaar te zetten of dmv een brace de breuk weer aan elkaar te laten groeien.(ze kozen voor het laatste), toen de breuk eindelijk na maanden weer aan elkaar zat bleef ik pijn houden. Wat bleek de arm zenuw was beschadigd en mijn rechterarm was verlamd. Na maanden intensieve therapie in het ziekenhuis in assen kon ik mijn arm weer gebruiken alleen bleef ik pijn houden. Uiteindelijk doorgestuurd naar het UMCG voor een MRI , ook daar werd gezegd dat het blijvend letsel was na trauma, nog naar de pijn poli geweest in het Beatrixoord maar ook daar konden ze mij niet helpen. Conclusie met de pijn leren leven. Dat ging omdat ik iedere dag veel pijnstillers slikte (ik kon er op een gegeven moment niet meer functioneren zonder medicatie)

Na een paar jaar adviseerde iemand mij om een afspraak te maken bij triggerpoint therapie in Emmen. Ik was nogal scepties de artsen hadden inmiddels gezegd dat ik niet van de pijn af zou komen, ik was dan ook heel erg verbaasd en emotioneel dat ik na de eerste behandeling mijn arm pijnloos omhoog kon houden, en ook mijn arm achterop mijn rug leggen ging zonder enige moeite. Er volgde nog een tweede behandeling waarna ik nog twee dagen erge spierpijn had maar daarna was ik pijn vrij. (kon niet geloven dat ik pijn vrij zou blijven). Mijn arm en schouder zal altijd mijn "'zwakke'' plek blijven maar ik ben van de pijnstillers af en kan mijn arm goed bewegen. In de zomervakantie kreeg ik weer wat last maar ik maak dan een afspraak en heb maar twee behandelingen nodig om weer pijn vrij te zijn.

Ik ben diegene, die mij heeft geadviseerd om mij door Gert te laten behandelen nog dagelijks dankbaar.

Karin Hegen